88 - قعنبى امام ابو طاهر احمد بن محمد سلفى با اسناد خود از يكى از فرزندان قعنبى براى ما چنين نقل كرد : پدرم باده‌نوشى و با جوانان همنشينى مىكرد ، روزى كه آنان را دعوت كرده بود و خود بر در خانه منتظر ايشان نشسته بود ، شعبة « 24 » در حالى كه سوار بر خر بود و مردم از پى او با شتاب حركت مىكردند از آنجا گذشت ، پدرم پرسيد : اين كيست ؟ گفتند : شعبه است ، پرسيد : شعبه چه كاره است ؟ گفتند : محدث است . پدرم در حالى كه جامه سرخ بر تن داشت خود را به شعبه رساند و گفت : براى من حديث بگو ، شعبه گفت : تو اهل حديث نيستى كه براى تو حديث بگويم . او كارد خود را بيرون كشيد و گفت : براى من حديث مىگويى يا ترا زخمى كنم ؟ شعبه گفت : منصور از ربعى از ابن مسعود براى ما نقل كرد كه پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : چون نخواهى كه شرم و آزرم داشته باشى هرچه مىخواهى بكن . پدرم كارد خود را كنار افكند و به خانه خود برگشت و آنچه باده در خانه داشت بر زمين ريخت و به مادرش گفت : مادرجان ! ياران من هم‌اكنون مىآيند ، آنان را به خانه بياور و خوراك براى ايشان فراهم آور و چون غذا خوردند به آنان بگو كه من شرابها را چه كردم تا برگردند و بروند . گويد : قعنبى همان دم به مدينه رفت و پيوسته به مالك بن انس شد و از او حديث آموخت و سپس به بصره برگشت . در آن هنگام شعبه درگذشته بود و قعنبى جز همين يك حديث از او حديث ديگرى نقل نكرده است . « 25 »

--> ( 24 ) . شعبة بن حجاج بن ورد از مردم واسط و مقيم بصره و از محدثان بزرگ قرن دوم هجرى است او به سال 83 متولد و به سال 160 درگذشته است ؛ براى اطلاع بيشتر از شرح حال او به تاريخ بغداد خطيب ، صفحات 255 / 266 ، ج 9 مراجعه فرماييد . ( 25 ) . ابو عبد الرحمان عبد الله بن مسلمة بن قعنب كه به قعنبى معروف است از محدثان بزرگ قرن سوم هجرى است كه تاريخ تولد او روشن نيست و تاريخ مرگ او سال 221 هجرى است ، مرحوم محدث قمى نوشته است به سبب بسيارى عبادت به راهب معروف بوده است ، به الكنى و الالقاب ، ص 62 ، ج 3 ، چاپ صيدا و تهذيب التهذيب ، ص 31 ، ج 6 مراجعه فرماييد .